Kedimizi bayram kılığına sokup fotoğrafladıktan sonra gezmelere çıktık. İzmir fuarımız açılmış, gidelim gezelim, görelim, eğlenelim dedik. İzmirli hemşehrilerim haftasonu da olması nedeniyle akın akın fuara akarken, fuarın orta yerinde yeni bir oyuncak olduğunu gördük. Ki görmemek pek mümkün değil, çünkü çoook yükseklere fırlıyor kendisi. Benim adrenalin sever bünyemi kendisine doğru çekti bu alet. Eşim önce "emin misin, yok binmeyelim, çok yüksek, çok hızlı" falan dedi ama bindik sonunda.
Aletin adı tsunamiymiş, kendisi şöyle bişi:
Yüksek tonda ve irade dışı çığlıklarımın eşliğinde tamamladık birkaç dakikalık adrenalin turumuzu. Uzuuun yıllardır fuarda oyuncaklara binmemiş benim gibi bünyelere tavsiye olunur :) Fuar her zamanki fuardı işte, değişik bi atraksiyon göremedim ben, her zamanki kalabalık, her zamanki standlar, her zamanki yemekler, içmekler falan. Ama seviyorum yine de, her sene de giderim. İzmir'de yaşayıp da fuara gitmeyen olur muymuş allasen :)
3 liraya kitap satan bir stand vardı, ordan da bir kitap aldım. Standa yanaşan bir abla, satıcıya; önereceğiniz kitap var mı diye sordu, satıcı ne tarz seversiniz dedi. Kadının hiçbir fikri yoktu sanırım, bir ara recep ivedik gibi "okumalık" kitap gibi bir cevap vermesini bekledim ama tarzı da olmadığından ona da cevap veremedi. Sadece 3 liralık kitap cazip gelmişti o kadar. Satıcı bi ordan bi burdan topladı birkaç en çok satanlardan koydu önüne. Sonra aldı mı almadı mı göremedim. Umarım 3 lira diye rastgele aldığı o kitaplarla ablanın zihninde yeni ufuklar açılır.
92.zafer yılımızı kutladığımız bu günlerde farkındaysan artık siyasi konulara hiç girmiyorum, çünkü seçim sonrası almış olduğum karara gerçekten hala bağlıyım. Ne haber izliyorum, ne bişi. Apolitik takılmaya elimden geldiğince çabalıyorum. Böyle daha iyiymiş, ne diye kendimi üzüyorum ki sıfatını sıfatlandıramadıklarım yüzünden.
0 Comment
more_vert