Mutluyum be...

Yarın Antalya'ya gidiyorum. Daha önce yazmıştım Aralık ayında bir haftalığına eğitime gideceğimi. Yarın gideceğim ekstra olarak çıktı. Eşime 2 günlük bir seminer çıktı. Ben de fırsattan istifade edeyim dedim. Hem onlara ayarlanan otelle bizimki arasında dağlar kadar fark var. Benim neyim eksik, tabi ki takıldım peşine. Bu ay baya bi açılmış olacağız ama ne yapayım yaaa, ölecez gidecez anasını satayım. 2 güncük tatili çok mu göreyim kendime. 

Yarın sabahtan çıkıp Cuma akşam döneceğiz. Perşembe ve Cuma eşim seminerde olacak, sabahları onu zihin açıklığı dileyerek uğurladıktan sonra ben de otelde fink atacağım. Bol fotoğraf çeker, yürüyüş yaparım, kitap okur, havuza girerim. Açık büfeyi sömürür, iki günde kaç kilo alınabileceğini sınar gelirim :)

Üzüm yine ablama emanet edilecek tabi. Bir yere gittim mi aklım hep bu delide kalıyor benim. Çok da özlüyorum eşek sıpasını. Kokusunu özlüyorum en çok. Dün gece yatağa girdikten sonra, Üzüm gelip tepeme yatıp mırlamaya başladı her zamanki gibi. O an yatağımıza dışarıdan baktım, o kadar huzurlu bir tablo gördüm, o kadar mutlu oldum ki anlatamam. Eşim yanımda, kedim sırtımda mırlıyor, sağlığımız, keyfimiz yerinde. İnsan başka ne ister ki. Bu aralar her şey yolunda, keyfim yerinde.

Bu fotoğrafı ve haberi sabah gördüm, içim ezildi. Daha önce de kitap yorumlarımda yazmıştım, Harry Harlow adında bir psikoloğun yavru maymunlarda anneye bağlılık deneylerinde neler yaptığını. O aklıma geldi hemen. Zavallı yavrucak, nasıl da masum ve savunmasız.

Bol fotoğraflı ve keyifli yazılarla dönmeyi planlıyorum, aksilik olmazsa.