Bu sabah iş yerimde konuşmadan ve yemeden duramayan birine karşı dinliyormuş gibi görünmek zorunda olmanın sıkıntısını yaşarken, aklıma Freud geldi. Freud kişilik gelişiminde yaşamın ilk beş yılının çok önemli olduğunu söyleyerek bölümlere ayırmış gelişimi. Bunlardan ilki oral dönem. 0-18 aylık olduğumuz bu dönemde ağız ön planda. Bu dönemde yeterli doyum sağlanamıyorsa ya da aşırı doyum sağlanırsa ilerde yaşanabilecek sıkıntılar da yine ağızla ilgili; oburluk, sigara bağımlılığı, bağımlı kişilik yapısı oluyormuş.
Sürekli ama sürekli konuşma ihtiyacı duran, konuşamadığı zamanlarda, sürekli yemek yiyen biriyle çalışıyorum. Sürekli olarak ya konuşuyor, ya yiyor. O ağız boş durmayacak yani. Sabah evde kahvaltı yapıp çıkıyor, burda da kahvaltı yapıyor, sonra çikolatası, şimdi de kart kurt kuruyemiş yiyor. Arada kalan zamanlarda da mutlaka konuşuyor. Ne konuştuğu da önemli değil, o çene boş durmasın yeter ki. Sigara bağımlılığı da var üstelik.
Kesinlikle oral dönemden kaynaklanan bir ağız tatminsizliği söz konusu. Freud haklı mı ne?
0 Comment
more_vert