Hayatımda en değer verdiğim üçbeş kişiden biri; ablam. Bir insanın başına gelebilecek en değerli şeylerden biridir, ablası olması. Ve dünyanın en düşünceli, en iyi niyetli, en dürüst ve en tatlı ablası da bana düşmüş işte :) Öyle şanslıyım ben.
Ameliyatı vardı cumartesi günü. Uzun yıllardır yaptırmak istediği ameliyatı sonunda gerçekleştirme cesareti buldu. Ameliyat tam 3 saat sürdü, 1 saat de ayılma süresi, 4 saat. O kadar kocamandı ki burnu, anca toparlayabildi doktor, demeyeceğim :) Normal süresi buymuş. Ben tanınmaz halde geleceğini düşünürken, tahminimden çok daha iyi bir şekilde çıktı. Tabi şişmişti yüzü ama çok çok kötü değildi. Burnunda değil, boğazında ağrı hissediyordu geldiğinde. Hortumdan tahriş olabileceğini söyledi doktor.
Geceyi hastanede geçirdik, ağrısı yoktu. Yirmi dakikalık periyotlarla buz koydum gözlerinin üzerine, morarmaması için. Ama çok olmasa da morluklar oldu göz çevresinde. Sabah eve çıkardım. En kötü gün ameliyat sonrası günmüş, şişlikler maksimum seviyeye ulaşırmış. Öyle de oldu, yüzü daha da şişti. Salı günü tamponları çıkacakmış, 10 gün sonra da burnunun üzerindeki alçı. Acayip merak ediyorum, nasıl olacak. Burun insanı çok değiştiriyor gerçekten. Umarım mutlu olur yeni burnuyla :)
0 Comment
more_vert