Güzel insanlar...

Bugün beklediğim son zarfım da ulaştı bana. Ayşe ve Yunus'un kartı.  Ve bir de mail aldım uzun zamandır merakla yazmasını beklediğim birinden. O kadar duygulandım ki yazdıklarından. Yunus'un kartı gözlerimi doldurdu. Yazılanları okudukça, "bunlar bana mı yazıldı gerçekten" diye sorguladım kendimi.

Bu blog, "Kitapsız Kedi" hayatıma o kadar güzel şeyler, o kadar güzel insanlar kattı ki... Yüzünü görmediğin, belki adını bile bilmediğin insanlarla üzüntülerini, sevinçlerini, hayal kırıklıklarını, kızgınlıklarını paylaşmak... Seni anlayan insanlar olduğunu bilmek, aslında düşündüğün kadar yalnız olmadığını bilmek, senin gibi düşünen insanların varlığıyla güç almak... Başkalarının hayatlarını okumak, belki kimseye anlatamayacağın şeyleri yazmak... Bir şeyleri, birilerini değiştirebildiğine dair dönüşler almak... 

İyi ki varsın be blog. İyi ki varsınız...